Inno all’Amore

1891146_586305378105479_1329809516_n
“Inno all’amore” prima lettera di S. Paolo ai Corinzi
Se anche parlassi le lingue degli uomini e degli angeli,
ma non avessi Amore, sarei come il bronzo che risuona
o il cimbalo che tintinna.
E se anche avessi il dono della profezia e conoscessi
tutti i misteri e tutta la scienza; se anche possedessi
una fede così grande da trasportare le montagne,
ma non avessi Amore, io non sarei nulla.
E se anche distribuissi tutti i miei averi ai poveri
e offrissi il mio corpo perché fosse bruciato,
ma non avessi Amore, niente di tutto ciò mi gioverebbe.
L’Amore è paziente, è benigno; l’Amore non arde di gelosia,
non si vanagloria, non s’insuperbisce,
non si comporta in maniera sconveniente,

non persegue il proprio interesse, non si indigna,
non nutre alcun risentimento per il male ricevuto,
non si rallegra dell’ingiustizia, ma gioisce della verità.
Tutto ammette, tutto crede, tutto spera, tutto sopporta.
L’Amore non avrà mai fine. Invece le profezie scompariranno,
il dono delle lingue cesserà, la scienza svanirà.
Perché la nostra conoscenza è imperfetta,
e imperfetto è anche quello che profetizziamo.
Ma quando verrà Ciò che è perfetto,
tutto quello che è imperfetto sarà annullato.
Quando ero bambino, parlavo da bambino, sentivo da bambino.
Ora vediamo come in uno specchio, in maniera oscura,
ma allora vedremo in modo chiaro, faccia a faccia;
adesso conosco soltanto in modo imperfetto,
allora invece conoscerò come sono conosciuto.
Ora, dunque, rimangono la Fede, la Speranza e l’Amore. Questi tre.
Ma quello più importante di tutti è l’Amore.

“Hymn to Love” from the first epistle of St. Paul to the Corinthians
If I speak in the tongues of men and of angels, but have not love,
I am only a resounding gong or a clanging cymbal.
If I have the gift of prophecy and can fathom all mysteries and all knowledge,
and if I have a faith that can move mountains, but have not love, I am nothing.
If I give all I possess to the poor and surrender my body to the flames, but have not love, I gain nothing. Love is patient, love is kind.
It does not envy, it does not boast, it is not proud.
It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs.
Love does not delight in evil but rejoices with the truth.
It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres.
Love never fails. But where there are prophecies, they will cease; where there are tongues, they will be stilled; where there is knowledge, it will pass away.
For we know in part and we prophesy in part,
but when perfection comes, the imperfect disappears.
When I was a child, I talked like a child, I thought like a child, I reasoned like a child. When I became a man, I put childish ways behind me.
Now we see but a poor reflection as in a mirror; then we shall see face to face. Now I know in part; then I shall know fully, even as I am fully known.
And now these three remain: faith, hope and love. But the greatest of these is love.

“Himn për dashurinë” nga etra e parë e Shën Palit Korintasve
Po t’i flisja gjuhët e njerëzve e të engjëjve, por të mos kisha dashurinë,
do të isha porsi bronzi që kumbone porsi cimbali që tingëllon.
Po ta kisha dhuratën e profecisëe t’i dija të gjitha misterete të gjitha dituritë;
po ta kisha edhe fenë e plotë, me të cilën të mund t’u shdërroja vend maleve,
por po të më mungonte dashuria, s’do të isha asgjë!
Po ta ndaja lëmoshë mbarë pasurinë time dhe po ta jepja trupin tim të digjej,
por, po të më mungonte dashuria, nuk do të më vlente asgjë!
Dashuria është zemërgjërë, është e dhimbshme, dashuria,
nuk ka smirë, nuk mbahet në të madh,
nuk krenohet, nuk është e panjerëzishme,
nuk kërkon interesin e vet, nuk hidhërohet,
nuk e mban mend të keqen, nuk i kënaqet padrejtësisë,
por i gëzohet të vërtetës.
Arsyeton gjithçka, beson gjithçka, shpreson gjithçka, duron gjithçka.
Dashuria nuk mbaron kurrë.
Profecitë mbarojnë, gjuhët shuajnë, njohuritë marrin fund.
Sepse njohuria jonë është e kufizuar dhe e kufizuar është profecia jonë.
Por, kur të arrijë përsosmëria, çka është e kufizuar do të marrë fund.
Kur isha fëmijë, flisjaa si fëmijë, mendoja si fëmijë, arsyetoja si fëmijë.
Kur u bëra njeri i pjekur, flaka çka i përket fëmijërisë.
Vërtet, tani shikojmë si në pasqyrë e nëmënyrë të errët,
por atëherë do të shohim faqe–faqas!
Tani njohuria ime është e kufizuar, atëherë do të njoh plotësisht,
sikurse jam i njohur.
Tani, veç, mbetet feja, shpresa dhe dashuria-këto të tria-
Porse më e madhja ndër to është dashuria.
1922345_586305248105492_137889120_n

1920222_586305251438825_622139714_n

1797481_586305984772085_1245439503_n

1796485_586305174772166_2032179483_n (1)

1661413_586305408105476_1590845294_n

1655965_586305554772128_435387904_n

1507852_586305074772176_647128516_n

1506848_586305534772130_1547394897_n

1013319_586305048105512_338580107_n (1)

969124_586305084772175_189198869_n

15127_586305381438812_1529556342_n
1902048_586306291438721_761636188_n

1900139_586306061438744_1727521442_n (1)

1891176_586305744772109_428627341_n

1625538_586306234772060_438610411_n

1604525_586305861438764_1985070135_n

1043907_586306101438740_1424070500_n

1013232_586305714772112_699555621_n1779926_586306331438717_1059099114_n

1654419_586306414772042_1801248161_n1920110_586306938105323_380739246_n

1911812_586306988105318_1163502448_n

1888649_586306478105369_361441159_n

1779280_586307088105308_855418974_n

1662471_586306674772016_971472604_n

1656344_586306654772018_1141591516_n

1656060_586306511438699_1017234265_n

1001264_586306924771991_16081711_n

I commenti sono chiusi.